W dziejach słynnej rezydencji we Francuskim Fontainebleau można wydzielić kilka momentów przełomowych. Majpierw Ludwik VII ufundował tu opactwo, którego kaplicę poświęcił Tomasz Becket w 1169 roku.
Następnie Franciszek I zbudował wspaniały pałac myśliwski wzorowany na budowlach florenckich i rzymskich. W XV wieku miejsce zostało nieco zapomniane, ale już Henryk II wprowadził kolejne zmiany. Za jego ponowania ukończono m.in. prace przy wielkiej renesansowej sali balowej zaprojektowanej w roku 1552. W tym czasie wzniesiono również kaplicę Świętej Trójcy, której sklepienie w czasach Henryka IV pokryto freskami. Władca ten zlecił zresztą gruntowną przebudowę kompleksu pałacowego. W 1634 roku główny budynek wyposażono w charakterystyczne schody w kształcie podkowy, zaprojektowane przez Jeana Androueta de Cerceau, nadające pałacowi rys wyszukanej elegancji. Kolejnym okresem świetności Fontainebleau był czas, kiedy Napoleon I wybrał to miejsce na pierwszą rezydencję cesarza Francuzów. Pałac zyskał wówczas ostateczny kształt wytwórnej rezydencji z reprezentacyjnym dziedzińcem przednim.
Copyright @ 2010 Cuda Świata